ិធីសាស្ត្រ សសក

ដើម្បីឲ្យចន្ទីមានកម្លាំងលាស់ត្រួយល្អ និងផ្កាច្រើននៅរដូវក្រោយ បងប្អូនត្រូវធ្វើតាម ៤ ជំហាននេះ៖

ជំហានទី ១៖ រៀបចំដើម (ធ្វើក្រោយប្រមូលផល)

• តាក់តែងមែក៖ កាត់មែកងាប់ មែកជាន់គ្នា និងមែកផ្អឹបដីចោល ដើម្បីឲ្យពន្លឺថ្ងៃចូលក្នុងដើម និងខ្យល់ចេញចូលល្អ (ជួយកាត់បន្ថយជំងឺផ្សិត)។
• សម្អាតគល់៖ កោសស្មៅ និងស្លឹកស្ងួតជុំវិញរង្វង់ចុងមែកចេញ ដើម្បីត្រៀមដាក់ជី។

ជំហានទី ២៖ រូបមន្តដាក់ជី (២ លើកក្នុងមួយឆ្នាំ)

លើកទី ១៖ បំប៉នដើម និងត្រួយ (ខែឧសភា - មិថុនា)

• ជីធម្មជាតិ (លាមកសត្វពុកផុយ)៖ ២០-៣០ គីឡូក្រាម/ដើម។
• ជីគីមី លាយជីធម្មជាតិ៖ ដាក់ជី  ១៥-១៥-១៥ (៥០គីឡូ) លាយជីបេសរីរាង្គ (១០០គីឡូ) ដាក់ជីល្បាយនេះ ២ ទៅ ៣ គីឡូក្រាម/ដើម។

លើកទី ២៖ ជំរុញផ្កា និងគ្រាប់ (ដើមខែតុលា)

• ជីគីមី ១៥-១៥-១៥ ឬ ១៧-៧-១៧៖ គិតជាមែត្រការ៉េ បើពីគល់ទៅសំយ៉ាបមែក ៣ម៉ែត្រ ត្រូវដាក់៣គីឡូក្រាម។

ចំណាំ៖ បើខ្វះលទ្ធភាពដាក់ជី អាចដាក់លើកទី១ ឬទី២ តែមួយលើកក៏បាន

ជំហានទី ៣៖ របៀបដាក់ជីឲ្យត្រូវបច្ចេកទេស

1. កន្លែងដាក់៖ កាប់ដីជាមុំចង្កានបីកន្លែង (គឺនៅចំពីក្រោមចុងមែកដែលធ្លាក់ចុះមក)។ ហាម ដាក់កៀកគល់។
2. កប់ដី៖ ពេលរោយជីហើយ ត្រូវលុបដីវិញជានិច្ច កុំឲ្យជីហួតតាមកម្ដៅថ្ងៃ ឬហូរតាមទឹកភ្លៀង។
3. សំណើម៖ គួរដាក់ជីនៅពេលដីសើម (ក្រោយភ្លៀង) ដើម្បីឲ្យឫសជញ្ជក់យកទៅប្រើបានលឿន។

ជំហានទី ៤៖ ការការពារត្រួយខ្ចី (សំខាន់បំផុត)

ក្រោយដាក់ជីលើកទី ១ ចន្ទីនឹងលាស់ត្រួយច្រើន៖

• បងប្អូនត្រូវ បាញ់ថ្នាំការពារសត្វល្អិត (ដូចជា ខ្យុង មូសតែ ដង្កូវ) កុំឲ្យវាស៊ីត្រួយ។
• ចំណាំ៖ បើត្រួយខូច ចន្ទីនឹងមិនចេញផ្កាទេនៅរដូវបន្ទាប់។ បើចន្ទីមិនចេញត្រួយ ក៏មិនចាំបាច់បាញ់ថ្នាំកាពារដែរ។ បើជីសុទ្ធល្អកុំបារម្ភចន្ទីមិនចេញត្រួយ ព្រោះចន្ទីចាស់មិនងាយចេញត្រួយ ល្គឹកណាមិនបាញ់ជម្រុញ។ បាញ់ជម្រុះស្លឹកមានហានិភ័យខ្ពស់ ខណៈមានការប្រែប្រួលអាកាសធាតុនាពេលខាងមុខ។ បាញ់ជម្រុញយឺតបន្តិច ប៉ុន្តែបើបានដាក់ជីគល់ លទ្ធភាពនៃផ្កាផ្លែមិនសូវប្រឈមហានិភ័យ។

💡ដំបូន្មានបន្ថែម

• បើដីរឹង ឬជូរ៖ គួរបន្ថែម កំបោរសកសិកម្ម រោយជុំវិញគល់ ដើម្បីឲ្យដីធូរ និងជួយឲ្យឫសស្រូបជីបានល្អ។ ត្រូវវាស់ pH ដីទើបដឹងដីជូរឬត្រូវការអ្វីបន្ថែម។